ÇOCUKLARDA TIRNAK YEME ALIŞKANLIĞI
Tırnak etini ya da tırnağı dişiyle koparma ya da kemirme davranışına tırnak yeme alışkanlığı denir. Genellikle 3-4 yaşlarından sonra ortaya çıkmaktadır. Çocukların % 35’inde, ergenlerin ise % 45’inde görülen bu davranış, genellikle ergenlik
döneminden sonra sona ermektedir.
Ailede tırnak yiyen bir bireyin örnek alınması, aile içinde
baskıcı ve otoriter bir eğitimin uygulanması, çocuğun sürekli
azarlanarak eleştirilmesi, kıskançlık, yeterince ilgi ve sevgi
görememe, korku ve endişe, öfke ve saldırganlık, üzüntü ve
sıkıntı, gerilim ve kaygı, değersizlik ve güvensizlik gibi
duygular, aile içi huzursuzluk ve iletişim problemleri, anne
baba geçimsizlikleri, yakın kaybı ve deprem gibi travmatik
yaşantılar ve anne-babanın çocuklar arasında ayrım yapması gibi
nedenler yer almaktadır.
Tırnak yeme sağlık açısından zararlıdır. Kişi tırnağını yemeyip
sadece kopardığını iddia etse de arada yutulan tırnaklar başka
bir hastalığın çıkmasına yol açabilmektedir.
ÖNERİLER
Özellikle küçük yaşlarda tırnak yeme davranışı, anne-baba
tarafından görmezlikten gelinmelidir. Eğer bu alışkanlık devam
ederse; bu davranışın altında yatan sebeplerin neler olabileceği
bulunarak, çözüm yoluna gidilmelidir.
Tırnak yeme davranışından ötürü çocuğu azarlamak, korkutmak,
cezalandırmak gibi baskı yöntemlerinin uygulanması davranışın
daha da artarak devam etmesine yol açabilmektedir.
Çocukları korku ve kaygı yaratan ortam ve durumlardan uzak
tutmak gerekmektedir.
Küçük yaştaki çocuklar kaygı ve korku verici, şiddet içerikli
filmler, televizyon programları, bilgisayar oyunları vb. gibi
görüntülerden korunmalıdır.
Çocuk tırnağını yerken çocuğun ilgisi başka yöne çekilebilir.
Örneğin: “Gel seninle oyun oynayalım” gibi.
Tırnak yemenin çok kötü bir davranış olmadığı, istenirse
kolaylıkla vazgeçilebileceği çocuk ve gençlere anlatılmalıdır.
Buna inanan çocuk, alışkanlığından vazgeçebilmek için çaba
gösterecektir.
Çocuğun kil, kum, su, hamur, çamur gibi gerginliği ortadan
kaldırıcı ve rahatlatıcı malzemelerle oynamasına ortam
oluşturmalıdır.
Alternatif Tepki: Çocuğun tırnak yeme hareketini her
tekrarlaması sırasında yapabileceği alternatif bir davranış
bulunabilir. Örneğin: Tırnağını yediğini fark ettiği anda durup
yumruğunu sıkabilir ya da bir eşyayı tutabilir
