DOĞAL YÖNTEMLER
Bu yöntemler, gebeliği önlemekten daha çok gebeliğin meydan gelmesi için kullanılır. Çünkü gebeliği önleme oranı yüksek değildir. Ancak, gebe kalınması ve bebeğin
dünyaya gelmesi sorun
olmayacak çiftler tarafından da gebeliği önlenme amacı ile
kullanılabilir.
Bu yöntemleri kullanmaya karar veren çiftlerin öncelikle bir
hekime başvurması gerekmektedir. Kadının adetlerinin çok düzenli
olmasının yanında günlük kayıtlarla bazı belirtilerin
kaydedilmesi ve gebe kalma olasılığının yüksek olduğu günlerde
cinsel ilişkiye girilmemesi esasına dayanır.
Doğal aile planlaması yöntemleri şunlardır ( yöntemler hakkında
sadece kısa bilgi verilmiştir. Bu bilgilerle bu yöntemlerin
uygulanması mümkün değildir):
1. Takvim yöntemi
Düzenli adetleri olan kadınlarda kaba bir hesaplama ile
yumurtanın tüplere atılma zamanı tahmini olarak hesaplanır. Bu
dönemlerde cinsel ilişkiye girilmez. Gebe kalma olasılığı
yüksektir.
2. Bazal vücut ısısı yöntemi
Düzenli olarak her sabah vücut ısısı ölçülerek yumurtanın
tüplere atılma zamanı tahmin edilir. Gebe kalma olasılığı
yüksektir.
3. Servikal palpasyon yöntemi
Düzenli olarak her gün kadın elini vajenin içine sokarak rahim
ağzına dokunur. Rahim ağzında meydan gelen değişikliklere göre
yumurtanın tüplere atılma zamanı tahmin edilir. Bu dönemlerde
cinsel ilişkiye girilmez. Gebe kalma olasılığı yüksektir.
4. Servikal mukus yöntemi
Düzenli olarak her gün kadın elini vajenin içine sokarak
salgılanan sıvısını kontrol eder. Sıvıda meydana gelen
değişikliklere göre yumurtanın tüplere atılma zamanı tahmin
edilir. Bu dönemlerde cinsel ilişkiye girilmez. Gebe kalma
olasılığı yüksektir.
5. Semptotermal yöntem
Kadının hem vücut ısısını ölçmesi hem de vajendeki salgılanan
sıvıları veya rahim ağzını kontrol ederek meydan gelen
değişikliklere göre yumurtanın tüplere atılma zamanı tahmin
etmeye çalışmasıdır. Bu dönemlerde cinsel ilişkiye girilmez.
Gebe kalma olasılığı yüksektir.
